Pstryk pstryk
czerwiec 19, 2008
Dziś jedynie kilka (w zasadzie dwa, ale kilka brzmi lepiej) ogłoszeń.
Po pierwsze primo: blog zostanie na dniach przeniesiony na blogspot.com. Czemu? WordPress jest jakiś mało ruchliwy, a blogspot oferuje wiele możliwości edycji i rozszerzeń. Albo inaczej: bo tak.
Po drugie primo: na blogu zaczną pojawiać się zdjęcia. Wreszcie nic mnie nie boli (efekt wypadku), nie jestem chory (efekt zarażania przez dziewczyny, które chore za nic w świecie nie chcą iść do lekarza i rozsiewają wszędzie zarazki) ani też nie piszę już pracy (efekt końca roku tj. sesja + pisanie pracy).
Będzie więcej. Zdjęć (moich!), słów (też moich!), bzdur (nie moich) i mądrości (moich zdecydowanie). Ku mojej i mam nadzieję Waszej radości.
Na koniec jeszcze coś, co obok zdjęć, stanie się mam nadzieję tradycją. Muzyka.
Pewnie mało kto zna, a szkoda, bo kawałek świetny. Nie szukajcie jednak płyt tych wykonawców bo, o dziwo, ich twórczość odbiega zarówno poziomem jak i stylem od tego co pokazali w tym.
Basement Jaxx Feat. Lisa Kekaula – Good Luck
PS. Firefox 3.0 już wyszedł. Wszyscy używający innych programów powinni go ściągnąć. Pamiętajcie: Internet Explorer służy do przeglądania internetu z Twojego komputera i vice versa! (a opeera jest opóźniooooonaaaaaaaaaaa)
People need someone to believe in
czerwiec 14, 2008
Dziś jedynie trochę muzyki. Dawno nie słyszałem tak dobrego hip hopu i czuję się zobowiązany do podzielenia.
Kawałek da się określić jednym wyrażeniem – mocne czarne gówno. Wybaczcie, ale do nowego singla Nasa opis taki pasuje idealnie. Świetny bit, dobry bas niezły tekst i piękny głos Keri Hilson w tle. Czego chcieć więcej? Chyba tylko całej płyty, która pierwotnie miała się nazywać “Nigger”. Po wielu kontrowersjach Nas zmienił tytuł na “Untitled” Czekamy.
Posłuchajcie!
Sen. Czas. Ja. Ty.
czerwiec 12, 2008
Sen to strata czasu. Prosta, ale zaskakująca dla śpiochów (w tym czasem mnie, ale o paradoks wcale nie jest taki trudny do wytłumaczenia) konkluzja. Z czego wynika? Z poczucia braku czasu naturalnie. W końcu jest tyle rzeczy do zrobienia, że trudno samowolnie oddawać się ciemności. Nawet jeśli ta oferuje świeżość umysłu.
Kłamstwem będzie jednak, jeśli sen potraktuję tylko z wrogością. Bywa bowiem, że możliwość wyłączenia się z tego świata jest błogosławieństwem. Po dwóch tygodniach ciągłej pracy na wielu frontach (w co sam się z zresztą pakuję – i by nie było że narzekam,: robię to przyjemnością) i trzygodzinnym odpoczynku na dobę, spanie przy trupie budzika jest luksusem i prawdziwą przyjemnością.
Generalnie jednak, wolę czasu na sen nie marnować. Przecież nawet, gdy umysł zwalnia, a poziom baterii jest krytyczny, to można tyle jeszcze zrobić… (wrażenie złudne nieco, wiem, ale trudno się powstrzymać)
Obejrzenie filmu, posłuchanie dobrej płyty czy przeczytanie czegoś mało wymagającego jest po stokroć ciekawsze niż ciemność snu. Są ludzie, którym notorycznie się nie chce. Mnie się chce. Dajcie tylko dobie więcej godzin.
Sen traktuje więc czasem w kategoriach nagrody. Wiem, dziwne. Przychodząc zmęczonym i pracując (lub bawiąc się, bo przecież nie samą pracą człowiek żyje) jeszcze do oporu, czuję że mogę zamknąć oczy usprawiedliwiony. Choć wyrzuty sumienia z tego powodu i tak pozostają. Czuję jednak, że na odpoczynek mózg (a czasem ciało) sobie zapracował. Być może za kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, poczuję to w szerszym znaczeniu i spoglądając na swoje życie jako zbiór takich dni, będę mógł stwierdzić, że zasłużyłem. I że jestem już zmęczony.
Dziś próbuję jednak wyrwać dla siebie każdą sekundę. Czasu niestety cofnąć się nie da, co z bólem stwierdzić można na co dzień. Obstawiając źle wynik spotkania tudzież nie obstawiając, kiedy mieliśmy dobre przeczucie. Grając za wszystko i licząc na dobrą kartę w pokera, bądź wlewając w siebie jeszcze kilka łyków alkoholu, którego wlewać już nie powinnyśmy. To ostatnie akurat zwrócimy pewnie dość szybko w spotkaniu z panem kiblem. Ile jednak chwil, momentów i wydarzeń ucieknie przez to, że zrobiliśmy o jeden krok za dużo? Bądź przeciwnie: czasem boimy się lub nie robimy czegoś z wydawałoby się racjonalnych powodów. “Tak będzie lepiej”. A nie jest.
Nie wykorzystujemy, bądź nie dajemy szansy. Mija dzień, tydzień, miesiąc… rok. A jeśli popełniliśmy błąd i wyjście które wydawało się słuszne było po prostu tym łatwiejszym?
Ile razy chcieliście cofnąć czas? Choćby o sekundę. Po to, by sprawdzić alternatywę, by wygrać. Niekoniecznie pieniądze. Upiorne uczucie, kiedy między pragnieniem a jego realizacją jest droga nie do przebycia w żaden sposób. Czasem widać jej koniec, ale my kroczymy już inną ścieżką. Jeśli macie możliwość zmiany – nie wahajcie się. Z bliska trudne szlaki wyglądają łatwo, a ich przejście daje więcej satysfakcji.
Czas mija.
Ja budzę się obok kobiety, której nie dałem nic poza pustymi pocałunkami.
Ty leżysz obok faceta, który nie daje Ci tego co mogłabyś dostać.
Czas.
Zegarek.
Noc. 2:45
Żałujesz?
